Sınır Koyma, Yol Aç

Hayatta neye ulaşacağımız, çoğu zaman neye talip olduğumuzla başlar. İnsan, sınırlarını çoğu zaman kendi düşünceleriyle çizer. Ufkumuz dar olduğu zaman, bundan kaynaklı adımlarımız da kısalır. Oysaki isteklerimizi büyük tutmak hayata, kendimize ve geleceğe duyduğumuz güvenin bir göstergesidir.

Küçük hayaller, küçük adımlar doğurur. Bu zamana kadar hiçbir zaman hayallerimi küçük tutmamışımdır çünkü büyük düşünen insan, zorluklara rağmen yürümeye cesaret eder. Hep bu inançla adımlarıma yön verdim. Şöyle de bir durum var ki büyük istemek, hayalcilik değildir. Ayaklarımız yere basacak ama gözümüz hep ufkun ötesinde olacak. “Ben kimim ki?” demek yerine, “Neden olmasın?” demeyi öğrenmeliyiz.

Tarih boyunca dünyayı değiştiren insanlar, önce kendi dünyalarını değiştirdiler. Onların ortak noktası, imkânsız gibi görünen hedeflere inanmalarıydı. Uçmak bir zamanlar delilikti, aya gitmek hayaldi. Bugünse sıradanlaştı. Neden? Çünkü birileri büyük düşündü, büyük istedi ve sabırla yürüdü.

Şunu unutmamak gerekir büyük istemek, büyük sorumluluk da getirir. Her büyük hedef, aynı zamanda büyük bir emek ve sabır gerektirir. Ama zaten değerli olan hiçbir şey kolay elde edilmez. O yüzden isteklerimiz büyük olmalı ama elimiz de taşın altına girmeye hazır olmalı.

Küçük düşünmek, başarısızlıktan koruyormuş gibi görünür. Oysa insan, asıl kendi potansiyelini küçülttüğünde kaybeder. Her yeni gün, daha iyisini isteyebilmek için bir fırsattır. Konfor alanına sığınarak değil, o alanın dışına çıkarak büyürüz.

Hayattan ne bekliyorsak, onu istemekle başlamalıyız. Büyük düşünmek, büyük istemek; gelişmenin, ilerlemenin ve değişimin ilk adımıdır. İsteklerimizi büyük tutalım ki yolumuz da, hedefimiz de büyük olsun.